Perfecte Match? 9

Hoofdstuk 9 Lara

Als iemand mij drie maanden geleden had verteld, dat ik nu gelukkig in een relatie zou zitten door een stomme dansavond, had ik diegene heel hard in zijn gezicht uitgelachen.
Datingapps waren stom en alle mannen die erop afkwamen nog veel stommer. Ze waren kansloos, wanhopig of alleen maar op seks uit.
En toch zijn Bryan en ik alweer een paar maanden een setje. We hebben er niet het labeltje verkering aan gegeven, maar na de eerste keer dat we seks hadden, waren we het er allebei over eens dat we eigenlijk niet wilde dat we nog met anderen zouden flikflooien.

Normaal gesproken zou ik zo’n man gelijk de deur wijzen. Eén keer seks houdt nog niet in dat ik gelijk een relatie met iemand wil. Het kan ook gewoon het moment zijn of het feit dat ik behoefte heb aan een beurt. Ja, ook vrouwen hebben dat. Maar toen ik na lag te hijgen in Bryan zijn armen en hij vroeg of we dit vanaf nu alleen met elkaar zouden doen, tot we wisten of het iets kon worden, was ik alleen maar heel gelukkig.

Ergens was ik nog bang dat het kwam door zijn gelukzalige naweeën van zijn orgasme. Vrouwen hebben dat tijdens de seks en mannen erna. Wat heb ik vaak bewust lieve dingen na de seks gezegd, alleen maar omdat ik wist dat mannen daar gevoelig voor zijn.

Gelukkig bleef hij bij zijn idee, lang nadat we weer op adem waren gekomen. Elke morgen kreeg ik een berichtje en al konden we elkaar maar een half uur zien, waren we samen.
Twee weken later hadden we net een heftige vrijpartij onder de douche bij Bryan gehad en ik stond me af te drogen. Bryan greep mijn handdoek en ving me in zijn armen. Hij kuste me en stelde de vraag of het nu niet meer te vroeg was om te beseffen dat we samen verder wilden gaan.
Dat zorgde ervoor dat we een uur later weer konden douchen.

Ik vind het fijn om bij Bryan te zijn. In mijn eigen huis heb ik het idee dat ik constant in de gaten word gehouden. Stanley heeft ‘per ongeluk’ een nieuw abonnement genomen op de radiogids en die op mijn adres laten bezorgen. Elke week kwam hij hem ophalen. Het liefst op vrijdagavond.
De eerste paar keren probeerde hij naar binnen te komen. Hij was nieuwsgierig naar Bryan en met mijn stomme kop heb ik gezegd dat hij op vrijdagavond altijd in de sportschool is.
Een maand geleden heb ik hem gezegd dat hij het moet veranderen omdat ik het anders terug ga sturen. Ik leg het blad bij mijn deurmat neer en vertik het om hem langs te brengen.

Sinds vorige week heb ik Stanley niet meer gesproken. Hij lijkt een alarm te hebben waardoor hij elke keer toevallig buiten is of bij zijn auto moet zijn, als Bryan komt. Bryan zegt er niet zoveel over en grijpt de kans om me een extra knuffel te geven, wanneer hij hem weer ziet gluren.
Maar het bevalt me niet. Ook wanneer hij niet thuis is, voel ik me niet veilig en heb ik het idee dat ik nog steeds in de gaten wordt gehouden.

Het feit dat Bryan en ik geen moment zonder elkaar willen, zorgt ervoor dat ik hem elke woensdagavond bij Arnoud moet ophalen. Ik vind het gek dat ze beste vrienden zijn. Bryan is veel rustiger en serieuzer. Arnoud heb ik denk ik nog geen enkele keer nuchter meegemaakt. Hij is wel beter geworden in het bijhouden van zijn huis, want als ik Bryan moet geloven was het echt een vuilnisbelt.
Arnoud is vorige week aangenomen bij een callcenter. Hij heeft vast wel verteld wat zijn werk precies inhoudt, maar ik kan mijn aandacht niet goed bij zijn gelul houden.

Misschien komt het omdat ik zelf eigenlijk geen vriendinnen heb, maar soms is Arnoud net een klein kind. Hij appt Bryan veel wanneer wij samen zijn en minstens één keer in de week heeft hij wel hulp nodig. Vanmorgen was het weer raak. Bryan en ik lagen nog heerlijk in bed, te genieten van het feit dat we op zaterdag geen wekker hadden of Arnoud belde weer. Hij moet zich maandag inlezen in het bedrijf waar hij voor werkt en daarvoor heeft hij een bureau en laptop besteld. Die komen allebei vandaag binnen en ik hoorde de irritante toon in zijn stem alweer die vroeg of Bryan kon komen helpen, omdat hij anders niet wist wie hij moest vragen.

Bryan kan moeilijk nee tegen hem zeggen. We zouden vandaag rustig op de bank doorbrengen en boodschappen halen voor morgen. Volgende week heb ik de vuurdoop met het etentje met zijn vrienden, maar eerst is Bryan morgen de klos. Mijn ouders komen hem ontmoeten en Bryan stelde voor om uitgebreid voor ze te koken. Mijn ouders zijn van mij gewend dat ik ze de kaart van de dichtstbijzijnde Chinees geef en waren al helemaal in hun nopjes toen ze het voorstel hoorden.

‘Schat, jij bent wel handig met laptops toch?’ vroeg hij twijfelend aan me. Ik knikte, maar wist niet zo goed of ik blij moest zijn dat ik dat had toegegeven. Bryan hing op en smeekte me om na het boodschappen doen mee te gaan naar Arnoud. Zo kon hij hem helpen met het bureau in elkaar zetten en kon ik alvast zijn laptop gereed maken. Op die manier waren we eerder klaar en hadden we de avond voor onszelf.

Na nog even in bed te hebben geknuffeld, zitten we nu in de auto naar de supermarkt. Bryan heeft een heel boodschappenlijstje gemaakt met wat hij per gang nodig heeft voor zijn diner. Ik vind het wel schattig en gok dat hij nog nooit ouders heeft ontmoet. Tenminste van degene die hij met Arnoud afgewerkt heeft. We staan bij de bakafdeling en ik pak plagend een fles chocoladesaus.
‘Misschien is deze wel lekker als toetje voor vanavond.’
‘Alleen chocoladesaus? Heb je daar geen ijs voor nodig?’
‘Ik weet iets veel leukers dan ijs’, zeg ik uitdagend.
Hij kijkt om zich heen en omhelst me van achteren.
‘Jij, geile donder. Sta je me hier een beetje op te winden midden in de supermarkt.’
‘Ik kan nog veel meer dan alleen praten over chocoladesaus. Ik heb je bijvoorbeeld nog niet verteld waar ik dat zou willen smeren.’
Hij bijt in mijn oor en ik slaak een klein gilletje. Hij kust me in mijn nek, pakt de saus van me af en zet die in de kar.

Lachend trekt hij de kar bij me vandaan en rijdt het volgende gangpad op. Zijn glimlach verdwijnt net zo snel als de mijne, wanneer we tegen Stanley opbotsen.
‘Hoi Lara, ik dacht al dat ik je hoorde. Jouw lach herken ik uit duizenden’, zegt hij koeltjes.
‘Hoi Stanley.’
‘Ik zal me even voorstellen. Ik ben Stanley.’
Hij steekt zijn hand naar Bryan uit en hij schudt hem beleefd.
‘Bryan’, zegt hij en ik zie hem moeilijk slikken.
‘Ik ben de buurman van Lara. En ex.’
‘Ja, en Bryan is mijn nieuwe vriend. Fijne dag.’ Ik rol met mijn ogen en trek de kar zo snel mogelijk langs Stanley.

Hij blokkeert het pad en komt dichterbij me staan. Hij kijkt dreigend naar Bryan en zegt dan op zachtere toon: ‘Dat kiertje in je slaapkamer, moet je echt laten maken. Ik kon vanmorgen zien dat jullie een leuke ochtend hebben gehad.’

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: