Perfecte match? 3

Hoofdstuk 3 Lara

“Goedemiddag Lara. Zaterdag hebben wij elkaar gezien, maar kon ik helaas niet met je praten. Daarna was je weg. Gisteren heb ik de hele dag aan de kop lopen zeuren van de organisatie en eindelijk kreeg ik je naam. En nu weet ik dus niet wat ik moet sturen. Maar ik ben benieuwd hoe het met je hoofd gaat. Ik heb nog nooit iemand zoveel rondjes zien draaien, die er nog steeds zo mooi uitzag. Groetjes Bryan”


Het felle licht van mijn telefoon zorgt voor een nieuwe misselijkheidsgolf, maar wanneer ik zie dat het de mysterieuze Disneyprins is, ben ik te nieuwsgierig om mijn telefoon weer weg te leggen.
Ik gooi mijn benen omhoog en de dekens vliegen mee de lucht in, om vervolgens met een plof weer op bed terecht te komen.
Ik kreun mopperend en open zijn scherm. Hij is nu online.
“Dag Bryan. Ook zonder jouw omschrijving was ik je nog niet vergeten. Leuk dat je me een berichtje stuurt. Eigenlijk gaat het niet zo goed. Ik lig met migraine op bed en had nog niet het verband gelegd met de tornadodans, maar ik denk dat het daardoor komt. Hoe gaat het met jou?”

Ik stap uit bed, terwijl ik mijn scherm nauwlettend in de gaten blijf houden. Mijn hoofd duizelt en ik knijp mijn ogen tot spleetjes. Waarom komt die klotehoofdpijn nog steeds elke maand om de hoek zetten, terwijl ik gewoon een spiraal heb. Het enige wat ik daardoor niet heb, is de ongesteldheid. De vreetkicks, hoofdpijn en moodswings zijn gewoon nog steeds aanwezig.

Ik strompel de trap af op mijn pantoffels en zet de waterkoker aan. Een paar minuten later plof ik met een kop herfstthee op de bank. Uit mijn la pak ik het laatste tabletje wat helpt, tegen de steken in mijn hoofd. Net op het moment dat ik uit zelfmedelijden in huilen uit wil barsten, hoor ik mijn telefoon gaan. Het kost me gewoon moeite om op te staan en weer naar de keuken te lopen. Eén nieuw bericht van Bryan.
“Oke, nou is het klaar met je aanstelleritus”, spreek ik mezelf streng toe.

“Oei, dat is nog meer reden waarom ik je had moeten redden. Vervelend om te horen. Moet je met migraine alle schermen niet ontwijken?”
                “Ja, eigenlijk wel. Maar toen kreeg ik een leuk berichtje.”
“Blij dat je het goed oppakt.”
                “Oh, meneer is zo zelfverzekerd dat hij gelijk denkt dat het leuke berichtje dan van hem moet zijn.”
“Dat hoop ik. Tornado-man al het niet zijn.”
                ‘Klopt en stiekem had je wel gelijk. Jij wel aan het werk?”
“Kijk, laat mijn gevoel me niet in de steek. Maar zelfverzekerd? Dat is maar schijn. Ik heb maar een klein hartje.”

Ja, die hebben we vaker gehoord. Ik doe wel heel verwaand, maar ik ben heel onzeker. En toch weten die mannen je binnen een paar uur uit te kleden. Zo begon de relatie met Stanley ook. Hij kwam met een praatje over zijn muur om niet gekwetst te worden. Naïef en nog helemaal verliefd vond ik het alleen maar mooi en lief. Een stoere man, die wel zijn gevoelige kant durfde te laten zien. Wat was ik blind voor de waarheid. Hij sloot me nog net niet op in huis en moest altijd weten waar ik was, met wie en waarom.
Ik begreep maar niet waarom mijn vriendinnen steeds minder graag wilden komen.
De hel brak los toen ik hem voorzichtig wilde vertellen dat ik een punt achter onze relatie wilde zetten. Eerst smeekte hij om samen als vrienden op vakantie te gaan, was hij ervan overtuigd dat hij nog een kans zou hebben om het goed te maken. Toen dat ook niet bleek te werken, gaf hij het op. Dezelfde maand had hij een relatie met Marielle, waar hij zielsveel van hield en nooit meer kwijt wilde.
Het kleine hartje komt dus met een groot probleem en daar ben ik wel van genezen sindsdien.

“Nou, het is maar goed dat je die opmerking niet hebt gebruikt. Daar ben ik een beetje allergisch voor. Maar je komt niet heel onzeker over in ieder geval.”
                “Oei, allergieën moeten we ten aller tijde uit de weg gaan. Een vrouw aanspreken heb ik geen moeite mee, maar ik zou er graag een willen houden.”
“TE aller tijden is het. En willen houden? Hoe moet ik dat zien? Met halsband om en alleen mogen praten met toestemming?”
                “Nee Lara. Ik ben op zoek naar meer dan een avontuurtje. Het klinkt cliché en ik haat clichés, maar ik wil graag naast iemand wakker worden. Haar naam me nog kunnen herinneren en niet een smoesje moeten bedenken omdat ik geen zin in haar heb. Ze mag de hele dag blijven en we lachen, kletsen en knuffelen de hele dag. En die dag erna? Is ze er nog steeds, want we zijn gek op elkaar en willen niets anders dan bij elkaar zijn. Zo zie ik dat voor me. En dat ze dan een beetje een taalnazi is, maakt me niet uit.”

Ik betrap mezelf op een glimlach, wanneer ik zijn berichtje nog een keer over lees. Hij kan mijn bijdehante grillen blijkbaar goed hebben. Misschien wordt het tijd om dan niet zo streng voor hem te zijn.
“Touché, dat klinkt inderdaad beter dan wat ik me van je had voorgesteld. Dus misschien moet ik je mijn excuses aanbieden voor mijn vooroordeel.”
                “Die halsband en alleen praten bij toestemming… Valt daar nog over te onderhandelen voor in de slaapkamer? Je excuses zijn aanvaard.”
Ik proest bijna de slok thee terug in mijn glas. Ik vind het leuk hoe hij hapt en me toch op de kast probeert te jagen.
 “Ik zei MISSCHIEN moet ik mijn excuses aanbieden. Er valt nog niets te aanvaarden.”
                “Oei, ik bevind me op glad ijs. *maakt aantekeningen. Ja, ik ben aan het werk. Hoe voel je je inmiddels?”

Wonder boven wonder was ik eigenlijk bijna vergeten dat ik ziek thuis zat. Ik heb alleen zin om te slapen, maar dat komt ook omdat het de hele dag al waait, regent en er nog geen zonnestraal te zien is.
“Heel goed. Aantekeningen (mits in goed Nederlands) zullen je goed doen. Maar even serieus, ik vind het leuk dat je me hebt opgezocht. Mijn hoofdpijn zakt al iets, maar toch ga ik weer even op bed liggen. Hopelijk spreek ik je zo.”

Ik klink net zo wanhopig als de tindermatches die ik allemaal negeer na deze kansloze opmerking, maar ondanks mijn muur, wil ik toch duidelijk maken dat ik het leuk vind.
Ik had ook kunnen zeggen dat ik misschien over de app een grote mond heb, maar stiekem een klein hartje heb.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: